Valentijnsdag

Dit is een blog van Pei Su, medeoprichter en CEO van ACTAsia.

Op Valentijnsdag wil ik aandacht schenken aan hoe belangrijk het is dat wij mensen onze gevoelens van liefde en empathie ook laten gelden voor dieren. Liefde voor onze huisdieren en dieren in het algemeen is een tweede natuur voor de meeste dierenliefhebbers in het westen. We laten onze huisdieren deel uitmaken van onze gezinnen en ze hebben hun eigen plek in onze huizen. De gezelschapsdierensector als geheel heeft in het Verenigd Koninkrijk de gigantische waarde van 8,2 miljard pond en in de Verenigde Staten de nog meer duizelingwekkende waarde van 250 miljard dollar. 

Ik was dan ook ontroerd toen ik de liefde van Amerikanen voor hun dieren zag toen reddingsmissies voor dieren het nieuws haalden na de verwoestende bosbranden in Los Angeles vorige maand. Terwijl brandweerlieden tot het uiterste gingen om mensen en buurten te redden, waren er ook indrukwekkende beelden van brandweerlieden die de vlammen bestreden om gevangen huisdieren en andere dieren te redden. Zoals die van een verslaggever die zijn eigen leven en dat van zijn team op het spel zette om een huis binnen te gaan om drie honden die daar vastzaten te redden. Deze mensen twijfelden geen moment onder deze omstandigheden, wetende dat deze dieren zoveel betekenden voor hun baasjes en hun familie. De beelden van zulke dappere daden raken me emotioneel, maar nog belangrijker is het medeleven en de empathie die vreemden voor dieren voelen.

Dit scenario staat in schril contrast met de recente gebeurtenissen in China over de houding van mensen ten opzichte van huisdieren. In plaats van dat heldhaftige reddingsmissies voor geliefde huisdieren worden geprezen werd een blogger die haar verdriet uitte over de dood van haar huisdier door mensen op sociale media in China belachelijk gemaakt.  Ze werd bekritiseerd en geridiculiseerd voor het uiten van emoties voor een dier. De blogger uitte ook haar bezorgdheid over het gebrek aan dierenbeschermingswetten in China en ook die zorgen werden met de grond gelijk gemaakt.

Ik was geschokt door de negatieve reacties op vele berichten op sociale media die steun uitspraken voor de bescherming van dieren. In de discussie over “steun voor de strafbaarstelling van dierenmishandeling” kwam er bijvoorbeeld deze reactie: “Wat is de reden om speciaal wetten te maken voor honden en katten? Honden en katten hebben niets speciaals. Ik heb een hond, maar tijdens het midwinterfeest eten we ook hondenvlees. Mensen kunnen niet eens mensen beschermen, laat staan katten en honden.”


China heeft op 1 mei 2023 de Wet ter bescherming van wilde dieren geïmplementeerd, die de consumptie van wilde dieren volledig verbiedt en de illegale handel in wilde dieren hard aanpakt. Het land heeft echter nog steeds geen dierenbeschermingswet of een wet tegen dierenmishandeling die voor alle dieren geldt, waardoor de straffen voor dierenmishandelaars gebaseerd zijn op de Strafwet voor de openbare veiligheid. 

Desondanks is er een groep mensen in de Chinese samenleving die zich onvermoeibaar inzet om onder mensen het bewustzijn te vergroten dat dieren levende wezens zijn. Deze mensen lukt het om stevige stappen te zetten om het welzijn van dieren te verbeteren. Veel analisten zeggen echter dat het moeilijk is om een dierenbeschermingswet in China op te stellen. Dit zou dan komen door historische sociaal-economische normen waarbij mensen de natuurlijke omgeving, inclusief dieren, zien als “hulpbronnen” om te gebruiken. Als we dieren dus bekijken vanuit het standpunt van “gebruik van hulpbronnen” in plaats van “individueel leven”, zal het een uitdaging zijn om wetgeving op te stellen, omdat veel mensen het absurd vinden om wetgeving op te stellen voor een “ding”. 

Ik ben vol bewondering voor degenen die onvermoeibaar vechten voor wetten ter bescherming van dieren (ondanks dat ze op sociale media soms genadeloos worden neergesabeld) en ik weet dat maatschappelijke verandering niet iets is wat van de ene op de andere dag kan gebeuren. In een recent interview met Voice of America legde ik uit dat voordat een nieuw standpunt of idee wordt geaccepteerd door de samenleving als geheel, het eerst een proces doormaakt van onverschilligheid, ontkenning, spot, woede en misbruik, zoals te zien is in de strijd voor de emancipatie van tot slaaf gemaakten, vrouwen, kinderen, LGBTQ-ers en andere achtergestelde groepen. Daarom is het bespotten van mensen die opkomen voor dieren eigenlijk iets wat verwacht kon worden binnen het proces van sociale verandering, hoewel het niet betekent dat dit niet erg is. Maar ik blijf hopen dat mensen sociaal bewuster kunnen worden.


Een groot deel van het werk van ACTAsia bestaat uit het bewegen van Chinese burgers om dieren te zien als wezens met gevoel en als onderdeel van onze essentiële biodiversiteit. China heeft de op een na grootste bevolking ter wereld, de op een na grootste economie gemeten naar bruto binnenlands product (BBP) en is het op drie na grootste land gemeten naar oppervlakte. Gezien de omvang en het belang van China op het wereldtoneel, kunnen de meningen en zienswijzen die er in China bestaan van invloed zijn op enorme aantallen dieren, zowel binnen als buiten zijn grenzen.

Volgens een recent artikel van Faunalytics met de titel Current Consideration of Animals in China is Lagging, is er enige hoop op verandering. Het artikel stelt: “Jongeren, studenten, mensen met een universitaire opleiding en mensen die leven met of in de nabijheid van gezelschapsdieren lijken het vaakst een diervriendelijke houding aan te nemen. Uit enquêtes bleek echter nog steeds dat 80% van de respondenten niets of heel weinig weet over het begrip dierenwelzijn en dat twee derde van de jonge en hoogopgeleide mensen nog nooit van het begrip had gehoord”.

Daarom zijn de onderwijsprogramma’s Caring for Life (CFL) van ACTAsia zo belangrijk. We werken voortdurend om kinderen, consumenten en professionals te doen inzien hoe belangrijk het is dieren te zien als wezens met gevoel en hoe belangrijk de zorg voor dieren is.

  • Het CFL-onderwijs aan kinderen van ACTAsia heeft als doel om bij kinderen in Azië in de leeftijd van 6 tot 12 jaar een gevoel van medeleven en verantwoordelijkheid voor dieren, mensen en het milieu te ontwikkelen. Kinderen leren hoe belangrijk het is om dieren en het milieu te beschermen en hoe al het leven op aarde met elkaar verbonden is. 
  • De CFL-voorlichting aan consumenten van ACTAsia is gericht op het vergroten van het bewustzijn over de uitbuiting van dieren, mensen en het milieu in de productiemethoden van gebruiksartikelen. ACTAsia belicht de feiten en praktijken rondom het fokken, het vangen van dieren, de omstandigheden waarin dieren worden gehouden, slachtmethoden en het milieubelastende productieproces van bont. 
  • De CFL-training aan professionals is erop gericht om dierenartsen in heel Azië op te leiden in de beste praktijken. Dierenartsen leren over de gevoeligheid van dieren, anesthesietechnieken voor operaties, de huidige castratie- en sterilisatiemethoden, het belang van pijnbestrijding en hoe vaccinatie hondsdolheid onder controle kan houden. ACTAsia werkt door middel van voorlichting ook aan verantwoord huisdierbezit.

Als u zich geïnspireerd voelt door de doelstelling van ACTAsia en mee wilt helpen zorgen voor een positieve verandering, overweeg dan om een donatie aan ACTAsia te doen. Uw bijdrage draagt direct bij aan onze inspanningen om mensen in heel Azië te laten inzien hoe belangrijk dierenwelzijn is. Iedere donatie helpt, ongeacht de grootte. Help ons richting ons doel van een betere toekomst voor dieren, mensen en de planeet.

Pei Su is een Chinese sociologe en medeoprichter en Chief Executive Officer van ACTAsia, een internationale NGO die in 2006 is opgericht. Ze is een groot voorstander van educatie en training als het belangrijkste middel voor het bereiken van duurzaamheid op de lange termijn. Haar doel is om mensen te inspireren om de wereld die we delen te begrijpen en te waarderen, en om verantwoordelijkheid te nemen voor de bescherming en het behoud van al het leven en het milieu.