20 Jaar Succesverhaal – Joy Leney

Bijna twee decennia lang is Joy Leney een van de stille drijvende krachten achter de groei en ontwikkeling van ACTAsia.

Bijna twee decennia lang is Joy Leney een van de stille drijvende krachten achter de groei en ontwikkeling van ACTAsia. Met een lange en gerespecteerde carrière in internationale dierenwelzijn, waaronder vele jaren bij de World Society for the Protection of Animals (WSPA), bracht Joy in de vroegste dagen van ACTAsia niet alleen diepgaande kennis en ervaring mee, maar ook aanmoediging, stabiliteit en geloof in de visie van de organisatie.

Terwijl Pei ACTAsia opbouwde en tegelijkertijd een jong gezin grootbracht, werd Joy zowel mentor als vertrouwde steunpilaar. Ze hielp de organisatie door de vele uitdagingen te loodsen die gepaard gaan met het opzetten van een nieuwe organisatie en het pionieren van een nieuwe aanpak op het gebied van dierenwelzijn en compassie-onderwijs in Azië.

Hoewel veel van haar bijdrage achter de schermen heeft plaatsgevonden, is Joy’s invloed op ACTAsia diepgaand geweest. Haar ervaring, wijsheid en onwankelbare steun hebben de fundamenten van de organisatie mede vorm gegeven en gaven vertrouwen tijdens enkele van de belangrijkste beginjaren. Dit jaar, nu ACTAsia haar 20-jarig jubileum viert, erkennen we Joy als een van de onbezongen helden van de organisatie: iemand wiens compassie, begeleiding en geloof in langdurige verandering ACTAsia hebben gemaakt tot wat het vandaag de dag is.

Joy’s weg naar dierenwelzijn strekte zich uit over decennia en continenten – van een plattelandsdierenpraktijk in Engeland bij Wood Green Animal Shelters tot internationaal veldwerk bij WSPA. Het was tijdens een reis naar Taiwan in het begin van de jaren negentig dat ze voor het eerst kennismaakte met ACTAsia-oprichtster en CEO, Pei.

Ontmoeting met Pei en de Zaden van ACTAsia

Joy’s kennismaking met Taiwan verliep via een WSPA-onderzoek naar de smokkel van tijgers en beren. Daar ontmoette Joy Pei Feng en haar collega Wuhan, twee jonge Taiwanese activisten die net hun stem begonnen te vinden in een pas democratisch land waar voor het eerst ngo’s ontstonden. Wat hen in Joy’s ogen onmiddellijk onderscheidde, was hun buitengewone leergierigheid.

“Bij veel groepen, als je ze probeert te helpen, hebben ze soms het gevoel dat je ze vertelt wat ze niet moeten doen – er is een barrière. Pei en Wuhan namen alles wat iemand aanbood gretig in zich op en keken dan of het in hun context kon werken.”

Joy en Pei, in het midden, tijdens een lerarentraining in 2014

Joy nodigde Pei uit om bij haar in Londen te verblijven, waar Pei zich inschreef op een taalschool en sociale wetenschappen studeerde aan de Universiteit van Winchester. “Ze had heel weinig geld en ze sprak nog niet volledig vloeiend Engels,” zegt Joy. “Maar ze deed het. Ze werkte ongelooflijk hard en ze deed het.”

Daarna ging Pei werken bij WSPA, en toen ze vertrok, co-organiseerde ze een ambitieus internationaal trainingsprogramma genaamd Pioneer Training, gehouden op het landgoed van een beschermheer in Italië. Deelnemers kwamen uit elf landen. Het was, zegt Joy eenvoudigweg, “absoluut buitengewoon.”

Die bijeenkomst werd de wieg van ACTAsia, aldus Joy. “Het is voortgekomen uit de ervaringen bij Pioneer Training. En toen waren het Pei en haar collega die het daadwerkelijk zijn gaan opzetten. Er was geen geld, geen personeel. Iedereen werkte de eerste negen jaar als vrijwilliger.”

Pei, Joy en Isobel Zhang, 2014

Joy’s Reis met ACTAsia

Joy’s bijdrage aan de beginjaren van ACTAsia was grotendeels gericht op het helpen opzetten van het Caring for Life-onderwijsprogramma, het vlaggenschip-initiatief van ACTAsia dat humaan onderwijs in scholen in China en daarbuiten brengt. “Ik ben graag een facilitator,” zegt ze. “Ik zie graag dingen gebeuren. Dat geeft mij plezier.”

Het van de grond krijgen was verre van eenvoudig. Nieuwe ideeën introduceren in klaslokalen, omgaan met culturele verschillen en leraren vinden die openstaan voor een ander soort les – dat alles bracht echte uitdagingen met zich mee. Maar Joy zag tekenen van verandering die haar oprecht hoop gaven. “Toen ik voor het eerst scholen in China bezocht, zaten kinderen in rijen en herhaalden ze in koor wat de leraar zei. Maar voordat ik ophield met gaan, zaten sommige scholen met kinderen in kringen, die samen ideeën bespraken, met de leraar als begeleider. Dat was een werkelijk revolutionair iets om te aanschouwen.”

Het programma is sindsdien aanzienlijk gegroeid en geëvolueerd, en Joy gelooft dat het iets fundamenteels vertegenwoordigt. “Er is niets belangrijker dan kinderen compassie bijbrengen, niet alleen tegenover andere mensen, maar ook tegenover dieren en het milieu. De holistische benadering die ACTAsia hanteert is absoluut de juiste.”

Ze is ook openhartig over waarom dit soort werk moeilijk te verkopen is aan financiers: “Mensen willen directe resultaten: ze willen voedsel kopen voor een hond, een dier herplaatsen, nu resultaten zien. Met humaan onderwijs zie je lange tijd geen resultaten. Maar dingen die in de kindertijd geleerd worden, kunnen later in het leven terugkomen. Daar komt blijvende verandering vandaan.”

Hoop voor de Toekomst

Nu ACTAsia haar twintigste jaar ingaat, zijn Joy’s hoop voor de organisatie geworteld in hetzelfde langetermijndenken dat haar gehele carrière heeft gekenmerkt. Ze ziet bijzonder potentieel in wat een inbedding van humaan onderwijs in het nationale leerplan van China zou kunnen betekenen. Dit is iets waar ACTAsia actief aan werkt.

“China kan dingen heel snel doen als het dat wil,” zegt ze. “Als compassie-onderwijs bij de overheid zou aanslaan als iets belangrijks, zou het gebeuren, en het zou snel gebeuren. Dat zou werkelijk transformatief kunnen zijn.”

Bovenal berust Joy’s vertrouwen in de organisatie op haar mensen. Ze is openhartig dat wat ACTAsia heeft opgebouwd iets is om werkelijk trots op te zijn, ook al gebruikt ze het woord zelf niet. “Ik gebruik het woord trots niet,” zegt ze. “Maar ik voel wel dat ik zo gelukkig ben geweest met wat ik heb kunnen doen.”

Wat ze wel zal zeggen, zonder aarzeling, is dit: “Ik heb ACTAsia zien groeien van goede bedoelingen en beperkte middelen naar iets werkelijk professioneels: een organisatie die qua kwaliteit kan concurreren met elke andere in het vakgebied. Ik denk niet dat er veel zijn die het beter doen.”

En in het centrum daarvan staat Pei, zegt ze: “Ze kan haar mannetje staan in welke kamer dan ook, waar ook ter wereld. Het is haar hele leven. Ze is volkomen onvermoeibaar – en dat is de enige manier waarop je kunt zijn.”

Voor Joy Leney, twintig jaar later, is dat meer dan genoeg. ACTAsia viert haar 20-jarig jubileum. Joy Leney’s bijdrage aan de organisatie beslaat de gehele geschiedenis ervan. Dank u, Joy, voor uw onschatbare bijdragen.For Joy Leney, twenty years on, that is more than enough. ACTAsia is celebrating its 20th anniversary. Joy Leney’s contribution to the organisation spans its entire history. Thank you, Joy, for your invaluable contributions. 

Nu ACTAsia 20 jaar van onderwijs, compassie en actie markeert, overweeg dan de steun aan het werk dat Joy helpen opbouwen. Samen kunnen we een meer medelevende wereld creëren voor dieren, mensen en de planeet.