Pei’s Blog – Medeleven kun je niet wettelijk afdwingen

10 augustus 2026

Een tragedie ombuigen naar preventie

Toen ik voor het eerst las over de gebeurtenissen in Guangdong, voelde ik dezelfde afschuw als miljoenen anderen.

Op 28 juni 2026 martelden en doodden vier minderjarigen in Jieyang, Guangdong, een zwerfhond en haar pups, filmden de mishandeling en plaatsten de beelden online. De beelden schokten mensen over de hele wereld, en de publieke reactie liet niet lang op zich wachten: verontwaardiging, verdriet, en hernieuwde oproepen tot strengere dierenbeschermingswetten.

Die reacties zijn begrijpelijk. Ons instinct is om zwaardere straffen en sterkere wetgeving te eisen. Maar hoewel wetshervorming essentieel is, dwingt deze tragedie ons ook tot een andere vraag.

Hoe voorkomen we dat kinderen ooit in staat zijn tot daden als deze?

Verder kijken dan straf

Te vaak beginnen en eindigen discussies over dierenmishandeling bij de wet. Maar wetten bestaan om mensen achteraf aansprakelijk te stellen, wanneer het kwaad al is geschied — en dan is het voor het slachtoffer al te laat.

Wetten kunnen mishandeling ontmoedigen, maar ze zijn afhankelijk van iets wat kinderen nog moeten ontwikkelen: begrip van waarom mishandeling verkeerd is. Een rechtssysteem kan geen empathie of medeleven creëren. Die lessen worden eerder geleerd, door ervaring, opvoeding, en de voorbeelden die kinderen om zich heen zien.

Als ons doel werkelijk is om dierenleed te verminderen, moet preventie net zo belangrijk worden als bestraffing.

Medeleven wordt aangeleerd

Voor mij is dit de belangrijkste les uit de zaak in Guangdong.

Kinderen worden niet geboren als inherent wreed of inherent vriendelijk. Ze leren wat aanvaardbaar is door herhaalde ervaringen: door te zien hoe volwassenen dieren en anderen behandelen, door grenzen te leren wanneer ze worden gecorrigeerd, en door geleidelijk te begrijpen dat alle levende wezens zorg en respect verdienen. Wanneer empathie nooit wordt gevoed, ontwikkelen die lessen zich mogelijk nooit volledig.

Modern onderzoek toont steeds duidelijker aan dat empathie geen vaststaande eigenschap is, maar een vaardigheid, die wordt versterkt door onderwijs, positieve rolmodellen en oefening. Dat is een hoopvolle boodschap, want het betekent dat vriendelijkheid kan worden aangeleerd.

Precies daarom is het Caring for Life-programma van ACTAsia zo belangrijk. Door humaan onderwijs leren kinderen de gevoelens van anderen te herkennen, de gevolgen van hun handelen te begrijpen, en medeleven te ontwikkelen dat zich uitstrekt tot zowel dieren als mensen.

Wetten zijn belangrijk — maar niet genoeg op zichzelf

Niets van dit alles betekent dat wetgeving onbelangrijk is. Uitgebreide dierenbeschermingswetten blijven essentieel: ze stellen de normen van de samenleving vast, bieden slachtoffers gerechtigheid, en bevestigen het principe dat mishandeling onacceptabel is.

Maar onderwijs en wetgeving dienen verschillende doelen, in plaats van met elkaar te concurreren. Wetten reageren nadat het kwaad is geschied; onderwijs werkt voordat het kwaad begint. Het empathisch vermogen van een kind ontwikkelt zich jaren voordat het kind oud genoeg is om juridische gevolgen te begrijpen. Als we wachten tot straf noodzakelijk is, hebben we de kans om leed te voorkomen al gemist.

Het verhaal dat we niet mogen negeren

Wat mij het meest trof aan het incident in Guangdong, was niet alleen de mishandeling zelf, maar ook de reactie binnen China.

Internationale berichtgeving kan bij lezers de indruk wekken dat de zorg om dierenwelzijn beperkt is. De reactie op deze zaak vertelt een heel ander verhaal. Door heel China heen uitten mensen overweldigend verdriet en woede, en grepen de lokale autoriteiten snel in: de kinderen werden in gespecialiseerd onderwijs geplaatst, ouderlijk toezicht werd verhoogd, en het publiek werd aangespoord om de beelden niet verder te verspreiden, uit angst voor navolging. Ondertussen namen duizenden bewogen burgers contact op met organisaties zoals ACTAsia om te vragen hoe ze konden helpen.

Ik heb deze reactie met eigen ogen gezien. Ik plaatste korte videoreels over deze zaak op Facebook, Instagram en Xiaohongshu (RedNote), een Chinees platform. Alleen de reel op RedNote werd meer dan 25.000 keer bekeken, kreeg meer dan 8.000 likes en meer dan 1.000 reacties. De overgrote meerderheid was steunend — mensen die rouwden om de dieren, de mishandeling veroordeelden, en opkwamen voor wie zelf niet kon spreken. En wanneer sommige reacties de discussie probeerden te bespotten of te kleineren, kwamen andere kijkers tussenbeide om het mishandelde dier te verdedigen.

Ook dit verdient aandacht. Het toont dat talloze mensen in China zich diep bekommeren om dierenwelzijn en werken aan een meelevender samenleving.

Bouwen aan een vriendelijkere toekomst

Betekenisvolle verandering komt nooit voort uit veroordeling alleen. Ze komt van het steunen van de mensen die al werken aan verandering, van investeren in humaan onderwijs, en van het helpen van kinderen om medeleven te ontwikkelen voordat geweld ooit mogelijk wordt.

Niets kan ongedaan maken wat die zwerfhond en haar pups hebben moeten doorstaan. Maar deze tragedie kan ons nog altijd iets leren. De vraag zou niet alleen moeten zijn hoe streng we kinderen straffen nadat ze een dier hebben mishandeld, maar hoe we ervoor zorgen dat ze nooit opgroeien tot kinderen die daartoe in staat zijn.

Als we werkelijk een vriendelijkere toekomst willen — voor dieren en voor mensen — moeten we erkennen dat medeleven niet simpelweg wettelijk kan worden afgedwongen.

Het moet worden aangeleerd.

Verdriet omzetten in actie

Geloven dat medeleven kan worden aangeleerd, is niet genoeg. We moeten ernaar handelen.

Daarom zal ACTAsia de zaak Jieyang gebruiken om de urgente behoefte aan Caring for Life-onderwijs op Chinese basisscholen aan te tonen. We zullen dit voorleggen aan volksvertegenwoordigers en aandringen op de opname van CFL-onderwijs in het nationale curriculum — zodat het aanleren van vriendelijkheid onderdeel wordt van het onderwijs van elk kind, en niet een kwestie van toeval. We zullen ook rechtstreeks contact zoeken met scholen in de stad waar deze tragedie plaatsvond, en hen aanmoedigen om Caring for Life in hun klaslokalen te verwelkomen. Waar mishandeling ooit de krantenkoppen bepaalde, willen wij dat medeleven wortel schiet.

U kunt ons helpen dit te bereiken

Wij kunnen niet elke school, elke leraar en elk kind alleen bereiken. Als dit verhaal u heeft geraakt, steun ons dan. Uw steun helpt ons om Caring for Life-onderwijs naar meer klaslokalen in China en daarbuiten te brengen — en zo de kinderen te bereiken wier vriendelijkheid, eenmaal gevoed, een zachtaardigere wereld zal vormgeven voor dieren en mensen.

Samen kunnen we ervoor zorgen dat het volgende hoofdstuk niet wordt geschreven in mishandeling, maar in medeleven.

Pei Su is een Chinese socioloog en oprichter en algemeen directeur (CEO) van ACTAsia, een internationale ngo die in 2006 is opgericht. Zij is een groot voorstander van educatie en training als het belangrijkste middel voor duurzaamheid op lange termijn, met als doel mensen te inspireren om de wereld die we delen te begrijpen en te waarderen, en verantwoordelijkheid te nemen voor de bescherming en het behoud van de bewoners en hulpbronnen ervan.